Ik wil niet voor mijn ouders zorgen. Waarom u zich daar niet schuldig over hoeft te voelen.

Het is een gedachte die veel mensen hebben, maar die maar weinig mensen hardop durven uit te spreken.

Want zodra een ouder ouder wordt, kwetsbaar raakt of meer ondersteuning nodig heeft, lijkt er een ongeschreven verwachting te ontstaan. Alsof kinderen automatisch verantwoordelijk zijn voor het zelf verlenen van die zorg.

Maar wat als u dat niet wilt?

Wat als u van uw ouders houdt, maar niet degene wilt zijn die alle ondersteuning op zich neemt?

Dan bent u zeker niet de enige. En misschien nog belangrijker: daar hoeft u zich niet schuldig over te voelen.

Zelf voor uw ouders zorgen is geen verplichting

In Nederland zijn miljoenen mensen mantelzorger. Een groot deel daarvan ondersteunt een ouder.

Voor sommige mensen voelt dat vanzelfsprekend. Zij vinden het prettig om veel te betekenen voor hun vader of moeder en halen voldoening uit de zorg. Maar dat geldt niet voor iedereen.

Misschien heeft u een druk gezin. Misschien vraagt uw werk veel van u. Misschien woont u ver weg. Misschien is de relatie met uw ouders ingewikkeld. Of misschien voelt u simpelweg dat de rol van mantelzorger niet bij u past.

Dat maakt u geen slecht mens, dat maakt u geen slechte zoon of dochter. Het maakt u iemand die eerlijk kijkt naar wat wel en niet bij zijn leven past.

Liefde en zorg zijn niet hetzelfde

Veel mensen verwarren liefde met zorg, ze denken dat liefde betekent dat je zelf alle ondersteuning moet geven.

Maar liefde en zorg zijn twee verschillende dingen.

U kunt ontzettend veel van uw ouders houden en tegelijkertijd besluiten dat iemand anders een deel van de dagelijkse ondersteuning verzorgt.

Sterker nog: soms is dat juist de meest liefdevolle keuze die u kunt maken.

Want goede zorg gaat niet over wie het doet, goede zorg gaat erover dat het gebeurt.

Wanneer een kind een zorgverlener wordt

Wat veel mensen onderschatten, is wat er gebeurt wanneer een zoon of dochter steeds meer zorgtaken op zich neemt.

Langzaam verandert de relatie, u bent niet langer alleen kind.

U wordt ook planner, chauffeur, boodschappenhulp, regelaar en probleemoplosser. Psychologen noemen dit een rolconflict, u bent tegelijkertijd kind én zorgverlener. Dat lijkt misschien op het eerst oog logisch, maar in de praktijk levert dit vaak enorme spanningen op.

Waar gesprekken vroeger gingen over familie, herinneringen en het dagelijks leven, gaan ze nu steeds vaker over afspraken, problemen en zaken die geregeld moeten worden. Waar u vroeger op bezoek ging voor de gezelligheid, komt u nu omdat er weer iets moet gebeuren.

Daardoor kan de relatie met uw ouders onder druk komen te staan.Niet omdat er minder liefde is, maar omdat de rollen veranderen.

Mantelzorg uit schuldgevoel houdt niemand vol

Veel kinderen nemen zorgtaken op zich vanuit liefde, maar minstens zo vaak speelt schuldgevoel een belangrijke rol.

Ze vinden dat ze het moeten doen, ze willen hun ouders niet teleurstellen, ze zijn bang voor het oordeel van anderen.

Toch is schuldgevoel een slechte basis voor langdurige zorg.

Wanneer mantelzorg structureel ten koste gaat van uw eigen gezondheid, uw relatie, uw gezin of uw werk, ontstaat er een situatie waarin uiteindelijk niemand wint, niet u. Maar ook uw ouders niet.

Overbelasting onder mantelzorgers komt veel vaker voor dan veel mensen denken. Vermoeidheid, stress, frustratie en spanningen binnen het gezin zijn bekende gevolgen, dat is niet vreemd.

Want u probeert vaak twee levens tegelijk te leiden: dat van uzelf én dat van uw ouders.

Externe hulp inschakelen is ook goed zorgen

Sommige mensen voelen zich schuldig wanneer zij ondersteuning voor hun ouders organiseren in plaats van deze zelf te bieden.

Maar waarom eigenlijk?

• Wanneer u een loodgieter belt, vindt niemand dat vreemd.
• Wanneer u een accountant inschakelt, vindt niemand dat een probleem.
• Maar zodra het over ouderenzorg gaat, lijkt ineens het idee te ontstaan dat kinderen alles zelf moeten doen.

Dat is niet realistisch.

Niet iedereen heeft de tijd, energie, kennis of mogelijkheden om zelf voor een ouder te zorgen, en dat hoeft ook niet.

Door ondersteuning te organiseren zorgt u er juist voor dat uw ouders de aandacht en hulp krijgen die zij nodig hebben.

Dat is geen tekortschieten, dat is verantwoordelijkheid nemen.

De mooiste momenten zitten vaak niet in de zorg

Wanneer praktische ondersteuning door anderen wordt overgenomen, ontstaat er vaak ruimte.

Ruimte voor uw ouders. Maar ook ruimte voor uzelf.

Veel kinderen ontdekken dat zij weer tijd krijgen voor de momenten die er echt toe doen.

• Samen koffie drinken.
• Een verjaardag vieren.
• Praten over vroeger.
• Samen lachen.
• Gewoon aanwezig zijn.

Dat zijn vaak de herinneringen die blijven hangen.

• Niet wie de boodschappen heeft gedaan.
• Niet wie het huishouden heeft bijgehouden.
• Niet wie alle praktische zaken heeft geregeld.

De kwaliteit van de relatie tussen ouder en kind wordt meestal bepaald door de emotionele verbinding, niet door het aantal taken dat u uitvoert.

Sterker nog: veel ouders hebben meer aan één ontspannen en liefdevol bezoek van hun zoon of dochter dan aan een kind dat zich verplicht voelt om om de dag aanwezig te zijn. Aandacht die uit liefde komt, voelt anders dan aanwezigheid die voortkomt uit plicht.

U mag ook kiezen voor uw eigen leven

Dat klinkt misschien egoïstisch, maar dat is het niet.

• U heeft ook uw eigen leven.
• Uw partner.
• Uw kinderen.
• Uw werk.
• Uw vrienden.
• Uw gezondheid.
• Uw toekomst.

Het is zeker niet verkeerd om daar rekening mee te houden.

Sterker nog: wanneer u volledig vastloopt in de zorg voor uw ouders, raken uiteindelijk vaak meerdere generaties belast.

Een gezonde balans is daarom niet alleen belangrijk voor uzelf, maar ook voor de mensen om u heen.

U hoeft niet zelf voor uw ouders te zorgen om een goed kind te zijn

Misschien is het tijd om een hardnekkige misvatting los te laten.

Een goede zoon of dochter is niet automatisch degene die alle zorg zelf uitvoert, een goede zoon of dochter zorgt ervoor dat zijn of haar ouders de ondersteuning krijgen die nodig is.

Soms betekent dat dat u zelf helpt, soms betekent dat dat u ondersteuning organiseert. Beide keuzes kunnen even liefdevol zijn.

Want uiteindelijk hebben de meeste ouders liever een ontspannen zoon of dochter die met plezier langskomt voor een kop koffie, een wandeling of een goed gesprek, dan een uitgeputte mantelzorger die voortdurend onder druk staat.

Door de dagelijkse ondersteuning goed te regelen, houdt u ruimte over voor uw eigen gezin, uw werk, uw gezondheid en uw sociale leven.

En misschien nog belangrijker: u houdt ruimte over om gewoon kind te blijven.

Dat is geen schande, dat is geen egoïsme, en voor veel families is het uiteindelijk zelfs de beste keuze.

Pieker niet langer, zet de eerste stap om te weten hoe Gea Thuis u hierbij gaat helpen

Plan direct een vrijblijvend advies gesprek of stuur ons een mail.