Mantelzorg wordt mij te veel. Wat nu?

De meeste mensen worden niet van de ene op de andere dag overbelast door mantelzorg.

Het begint vaak met kleine dingen. Een boodschap doen. Even meegaan naar het ziekenhuis. Een telefoontje naar de huisarts. Een bezoekje omdat uw moeder zich alleen voelt of uw vader moeite heeft met dagelijkse dingen.

U doet het met liefde. Zonder erbij stil te staan.

Maar na verloop van tijd merkt u dat er steeds meer op uw schouders terechtkomt. De zorg groeit langzaam mee met de behoeften van uw ouders. Totdat u zichzelf ineens hoort zeggen:

"Ik trek het eigenlijk niet meer."

Dat is geen teken dat u tekortschiet. Het is vaak een signaal dat u al heel lang veel geeft.

Overbelasting sluipt er langzaam in

Mantelzorg voelt voor veel mensen niet als een keuze, maar als iets wat vanzelf ontstaat.

Daardoor herkennen veel mantelzorgers de signalen van overbelasting pas laat.

Misschien herkent u dit:

• u bent voortdurend bezig met uw ouders;
• u voelt zich verantwoordelijk voor alles;
• u slaapt minder goed;
• u bent sneller geïrriteerd;
• u zegt afspraken met vrienden af;
• uw werk begint eronder te lijden;
• u maakt zich voortdurend zorgen;
• u heeft nauwelijks tijd voor uzelf.

Wanneer meerdere van deze signalen herkenbaar zijn, is het verstandig om stil te staan bij uw eigen situatie.

U hoeft niet te wachten tot u uitgeput bent

Veel mantelzorgers vragen pas hulp wanneer zij echt niet meer kunnen.

Dat is begrijpelijk, maar vaak niet nodig.

Juist wanneer u eerder ondersteuning organiseert, voorkomt u dat de situatie verder uit de hand loopt.

Mantelzorg hoeft geen alles-of-niets-verhaal te zijn.

Soms maakt één vast moment ondersteuning per week al een groot verschil.

Waarom zoveel mantelzorgers doorgaan

Veel mensen blijven doorgaan, ook wanneer het eigenlijk niet meer lukt.

Vaak horen we dezelfde redenen:

• "Mijn moeder heeft alleen mij."
• "Mijn vader wil niemand anders."
• "Ik moet dit gewoon doen."
• "Als ik het niet doe, doet niemand het."

Deze gedachten zijn heel begrijpelijk. Toch kunnen ze ervoor zorgen dat u uw eigen grenzen steeds verder opschuift.

Goed zorgen begint ook bij uzelf

Misschien voelt het ongemakkelijk om uzelf op de eerste plaats te zetten. Toch is dat precies wat nodig is om de zorg vol te kunnen houden.

Wanneer u voortdurend moe bent, gespannen raakt of geen ruimte meer heeft voor uw eigen gezin, wordt het steeds moeilijker om de aandacht en rust te geven die u eigenlijk zou willen geven.

Goed zorgen voor uw ouders begint daarom óók met goed zorgen voor uzelf.

U hoeft niet alles zelf te blijven doen

Veel mantelzorgers denken dat hulp vragen betekent dat zij falen, in werkelijkheid betekent het vaak dat u verantwoordelijkheid neemt.

Door ondersteuning te organiseren zorgt u ervoor dat uw ouders aandacht en structuur houden, terwijl u zelf weer ruimte krijgt om gewoon zoon of dochter te zijn.

Dat kan bijvoorbeeld door iemand in te schakelen die:

• regelmatig langskomt;
• samen koffie drinkt;
• een wandeling maakt;
• helpt met kleine praktische zaken;
• gezelschap biedt;
• structuur brengt in de week.

Juist die vaste aanwezigheid kan veel rust geven.

Wat als uw ouders geen hulp willen?

Een veelvoorkomende reden om door te blijven gaan, is dat ouders aangeven geen hulp van anderen te willen.

Dat kan lastig zijn. Zeker wanneer u merkt dat de zorg eigenlijk te zwaar wordt.

Toch blijkt in de praktijk dat veel ouderen na een rustige kennismaking juist veel waardering krijgen voor een vast en vertrouwd gezicht.

Leest u hierover meer in "Mijn ouders willen geen hulp. Hoe ga ik daarmee om?" Daarin geven we praktische tips om het gesprek hierover aan te gaan.

Grenzen stellen is geen egoïsme

Grenzen stellen voelt soms alsof u uw ouders tekortdoet, maar grenzen beschermen juist de relatie.

Wanneer u voortdurend onder druk staat, worden bezoeken vaker een verplichting dan iets waar u samen naar uitkijkt.

Door ondersteuning te organiseren ontstaat vaak weer ruimte voor ontspannen momenten samen.

Dat is uiteindelijk voor iedereen waardevoller.

Herken de signalen op tijd

Vraag uzelf eens eerlijk af:

• Kijk ik op tegen een bezoek aan mijn ouders?
• Heb ik het gevoel dat ik altijd beschikbaar moet zijn?
• Kom ik nauwelijks meer aan mezelf toe?
• Voel ik me schuldig wanneer ik een keer nee zeg?
• Heb ik het idee dat ik alles alleen moet oplossen?

Als u meerdere vragen met "ja" beantwoordt, is het verstandig om niet te wachten tot de belasting verder oploopt.

Op onze overzichtspagina "Als zorgen voor je ouders te veel wordt" leest u welke keuzes u kunt maken en welke vormen van ondersteuning er zijn.

Hulp vragen is geen zwakte

Niemand verwacht dat u jarenlang alles alleen blijft doen.

Sterker nog, veel families ervaren juist meer rust wanneer een deel van de ondersteuning wordt overgenomen. Daardoor blijft de relatie met uw ouders meer in balans en houdt u energie over voor de momenten die echt belangrijk zijn.

Wilt u samen bekijken welke ondersteuning kan helpen?

Wanneer mantelzorg steeds zwaarder wordt, hoeft u niet te wachten tot u volledig overbelast bent. Soms brengt een vast en vertrouwd gezicht al veel rust in het dagelijks leven van uw ouder én van uzelf.

Gea Thuis helpt u graag bij het vinden van een ondersteuner die past bij uw situatie. Via de Regeling Dienstverlening aan Huis werkt uw ouder rechtstreeks samen met een ondersteuner, terwijl Gea Thuis helpt bij de selectie, de kennismaking en de begeleiding.

Wilt u weten welke mogelijkheden er zijn? Lees dan ook "Hoe regel ik hulp voor mijn ouders zonder alles zelf te doen?" of neem vrijblijvend contact met ons op voor persoonlijk advies.