Ik wil niet voor mijn ouders zorgen. Is dat erg?

Het is een gedachte die veel mensen hebben, maar bijna niemand hardop durft uit te spreken.

"Ik wil niet voor mijn ouders zorgen."

Alleen al het denken van deze woorden kan een schuldgevoel oproepen. Misschien vraagt u zich af of u egoïstisch bent, of u uw ouders tekortdoet of dat anderen u zullen veroordelen. Toch is deze gedachte veel minder uitzonderlijk dan u misschien denkt.

Vaak gaat het namelijk niet om het gebrek aan liefde voor uw ouders. Het gaat erom dat u beseft dat u de rol van mantelzorger niet kunt of wilt combineren met uw eigen leven. Dat is een belangrijk verschil.

Niet niet willen zorgen, maar niet alles zelf willen doen

Wanneer mensen zeggen dat zij niet voor hun ouders willen zorgen, bedoelen ze meestal iets anders.

Ze bedoelen vaak:

• Ik wil niet verantwoordelijk zijn voor alles.
• Ik wil mijn eigen gezin niet tekortdoen.
• Ik wil mijn werk kunnen blijven doen.
• Ik wil niet voortdurend stand-by staan.
• Ik wil weer gewoon zoon of dochter zijn.

Dat zijn heel begrijpelijke gevoelens. Veel kinderen proberen jarenlang alles zelf op te lossen, totdat ze merken dat het steeds moeilijker wordt om alle ballen in de lucht te houden.

Liefde en zorg zijn niet hetzelfde

We verwarren liefde vaak met zelf alles doen.

Maar iemand liefhebben betekent niet automatisch dat u degene moet zijn die alle ondersteuning biedt.

Sterker nog: wanneer u steeds meer taken op u neemt, verandert uw rol langzaam van zoon of dochter naar zorgverlener. Dat kan ongemerkt invloed hebben op de relatie met uw ouders.

Gesprekken gaan steeds vaker over medicijnen, afspraken, boodschappen of administratie. De tijd om gewoon samen te zijn wordt kleiner.

Juist daarom kiezen veel families ervoor om een deel van de praktische ondersteuning uit handen te geven. Daardoor ontstaat weer ruimte voor de momenten die er echt toe doen.

Wilt u meer lezen over dit onderwerp? Bekijk dan ook onze overzichtspagina "Als zorgen voor je ouders te veel wordt", waarin we verschillende situaties en oplossingen bespreken.

Schuldgevoel is heel normaal

Veel kinderen voelen zich schuldig wanneer ze grenzen aangeven.

Misschien denkt u:

• "Mijn moeder heeft vroeger ook alles voor mij gedaan."
• "Ik hoor dit gewoon te doen."
• "Wat zullen anderen ervan vinden?"
• "Ben ik een slecht kind?"

Deze gedachten komen veel voor. Toch is het goed om uzelf één vraag te stellen:

Helpt het mijn ouders als ik mezelf volledig voorbijloop?

In de meeste gevallen is het antwoord nee.

Wanneer u overbelast raakt, wordt het steeds moeilijker om geduldig, betrokken en ontspannen aanwezig te zijn.

U bent niet verplicht om alles zelf te doen

Veel mensen vragen zich af of zij wettelijk verplicht zijn om voor hun ouders te zorgen.

Het antwoord is genuanceerd, maar in Nederland bestaat er geen algemene wettelijke verplichting om zelf de dagelijkse zorg voor uw ouders uit te voeren.

Daarover leest u meer in het artikel "Ben ik verplicht om voor mijn ouders te zorgen?"

Dat inzicht geeft veel mensen rust. Niet omdat zij hun ouders in de steek willen laten, maar omdat zij beseffen dat ondersteuning organiseren óók een vorm van goed zorgen is.

Goede zorg kan ook betekenen dat u hulp regelt

Steeds meer families kiezen ervoor om ondersteuning te organiseren voordat de situatie uit de hand loopt.

Denk bijvoorbeeld aan iemand die:

• samen koffie drinkt;
• een wandeling maakt;
• helpt met kleine dagelijkse dingen;
• structuur brengt in de week;
• gezelschap biedt wanneer familie er niet kan zijn.

Daardoor hoeft u niet alles zelf te doen, terwijl uw ouders toch de aandacht krijgen die zij verdienen.

Dat betekent niet dat u minder betrokken bent. Vaak zorgt het er juist voor dat u weer meer kunt genieten van de tijd die u samen doorbrengt.

Wacht niet tot het echt te veel wordt

Veel mantelzorgers zoeken pas hulp wanneer zij volledig uitgeput zijn.

Dat is jammer, want juist eerder ondersteuning organiseren voorkomt vaak veel stress.

Herkent u dat de zorg steeds meer tijd en energie kost? Lees dan ook "Mantelzorg wordt mij te veel. Wat nu?" Daarin leest u hoe u signalen van overbelasting herkent en welke stappen u kunt zetten.

Hulp vragen is geen teken van falen

Veel mensen zien hulp vragen als opgeven.

In werkelijkheid is het vaak precies het tegenovergestelde.

Door ondersteuning te organiseren kiest u ervoor dat uw ouders de aandacht krijgen die zij nodig hebben, terwijl u ruimte houdt voor uw eigen leven, werk en gezin.

U blijft betrokken. Alleen hoeft u niet alles alleen te dragen.

Wilt u samen bekijken welke ondersteuning mogelijk is?

Soms is een klein beetje ondersteuning al voldoende om weer rust te brengen. Een vast en vertrouwd gezicht kan uw ouder gezelschap bieden, helpen met kleine praktische zaken en ervoor zorgen dat u weer meer zoon of dochter kunt zijn.

Gea Thuis helpt u graag bij het vinden van een passende ondersteuner via de Regeling Dienstverlening aan Huis. In een vrijblijvend adviesgesprek bespreken we samen uw situatie en bekijken we welke mogelijkheden er zijn.